Wyprawa do chin - dzień 26, 27, 28 - 26 dzień wyprawy Dzień zaczął się stosunkowo późno i leniw... | Wortal rowerowy rowerowe.net: kolarstwo, rower, mtb

26 dzień wyprawy
Dzień zaczął się stosunkowo późno i leniwie. Przed południem udało mi się tylko wysłać relację z piątku oraz pooglądałem sobie z rodzicami Vlada ich rodzinne zdjęcia.
Po południu wyruszyliśmy na zwiedzanie. Najpierw było Centrum Tuły, którego wizytówką jest Kreml (nasz zamek) z dziewięcioma basztami, wybudowany na początku XVI wieku. Niestety, ale poza dziewięcioma basztami i spinającym je murem, w środku jest duży bardzo duży dziedziniec, na którym są Cerkiew i Muzeum Róży. Samo wejście na Kreml kosztowało 20 rub., a za muzeum dodatkowo płaci się 10 rub. W trakcie zwiedzania Kremla do naszej trójki (Vlad, Lena i ja) dołączył Aleksej. Będąc w Tule nie można zapomnieć o piernikach, z których miasto słynie ? są naprawde smaczne.
Zobacz zdjęcia z wyprawy w naszej galerii

- - - R E K L A M A - - -

- - - R E K L A M A - - -

Już w czwórkę pojechaliśmy samochodem kilka kilometrów za miasto do Janej Polany, czyli miejsca, gdzie urodził się, tworzył i został pochowany Lew Tołstoj. Jest tam bardzo pięknie. Wszystko robi wrażenie dziewiętnastowiecznego parku. Na początek przechodzi się przez groblę i idzie alejką wsród drzew pod górę, po czym skręca się w lewo. Tam po kilkudziesięciu metrach można po prawej stronie zauważyć dom Lwa Tołstoja, a po lewej stronie stajnię dla koni (można się przejechać bryczką po parku). Kilkadziesiąt metrów za domem jest rozwidlenie ścieżek. W lewo ścieżka prowadzi do miejsca pochówka pisarza, a prosto przez mały lasek na Jasną Polanę. Przy wejściu na Polanę stoją dwa stare drzewa, które rosnąc wzajemnie się oplotły. Wówczas też moi przyjaciele wytłumaczyli mi pochodzenie nazwy Jasna Polana. Otóż została ona tak nazwana ponieważ każdego dnia oświetla ją słońce, a każdej nocy łuna.
Trzeba przyznać, że całe miejsce robiło niesamowite wrażenie ? cisza, spokój, ćwierkające ptaszki. Aż żal było wychodzić.
Po powrocie czekał na nas obiad (a właściwie kolacja), której głównym daniem dla mnie był wyśmienity barszcz. Wieczorem jeszcze chwilę posiedzieliśmy w restauracji, ale pożegnaliśmy się przed 23.

27 dzień wyprawy
O 6 rano pobudka. Było 30 min na poranną toaletę i śniadanie ? zdążyłem. Następnie szybko udaliśmy się z Vladem na dworzec kolejowy. Po drodze spotkaliśmy Aleksieja, którego podwozili rodzice samochodem, więc kawałek i my pojechaliśmy. Powodem naszego pośpiechu był expres do Moskwy. Do kas nie było kolejek, więc szybko daliśmy paszporty i pieniądze, a po chwili były bilety. Co ciekawe, nasz pociąg jechał 2,5h, a więc godzinę szybciej niż elektriczka. Zapłaciliśmy za bilety 3 kl. 219 rub., a miejsca były wygodniejsze (rezerwacja) niż w elektriczce, na którą bilet kosztuje 226 rub.
Po przyjeździe do Moskwy na Dworzec Kurski, postanowiłem ustalić ceny biletów na interesujących mnie trasach. Władywostok ? Moskwa 2900 rub., Irkuck ? Moskwa 2500 rub., a Moskwa ? Kaliningrad 1100 lub 780 rub. (zależy od pociągu, jedzie 22 godz.) ? oczywiście wszystko plackarty. Następnie pożegnałem się z Aleksiejem i Vladem (któremu jeszcze raz podziękowałem za gościnę), którzy poszli do pracy, a ja wróciłem do siebie. Idąc od przystanku metra, zatrzymałem się na chwilę obok zoo. Nie chciało mi się jednak zachodzić do środka, tylko przez chwilę popatrzyłem przez kraty.
Popołudnie spędziłem na przeglądaniu sakw, tj. Ich stanu technicznego oraz czy nie ma w nich jeszcze czegoś, czego mogę się pozbyć. Był też krótki spacer i drobne zakupy w spożywczaku. Wieczorem zadzwoniła jeszcze mama. Ja natomiast kładłem się spać z postanowieniem, że jutro rano wstaję i jadę do Konsulatu Białorusi wyrobić w trybie expresowym wizę tranzytową na drogę powrotną. To kosztuje podobno 20 euro, a powrót przez Kaliningrad znacznie skraca czas podróży i obniża koszty. A powrót i tak był planowany przez Kaliningrad.

28 dzień wyprawy
O 7 rano pobudka, o 8 rano wychodziłem na metro, którym udałem się do przystanku Kitay Gorad, z którego wyszedłem na ulicę Marusiejki, przy której mieści się Ambasada Białorusi. Tam czekała mnie przykra niespodzianka ? z okazji święta nie pracują dziś i jutro oraz 09.05.2008 roku. Ochroniarz mi tylko potwierdził, że faktycznie wyrabiają expresowe wizy tranzytowe w ciągu jednego dnia. No i poinformował mnie, że Konsulat Białorusi mieści się w budynku za rogiem. Tak więc już przed 9 wiedziałem, że plan wizy upadł.
Postanowiłem pójść pieszo na Plac Czerwony i zwiedzić okolicę. Ale i tu szybko okazało się, że nie jest tak fajnie. Otóż z okazji święta zakończenia wojny, które tu ochodzą 9 maja, już dziś i jutro są piewrsze defilady wojsk na Placu Czerwonym i jest on zamknięty, chyba że ma się specjalną wejściówkę. Ja jej nie miałem, ale jak gdyby nic ustawiłem się w kolejce do sprawdzenia, czy czegoś nie wnoszę. O bilet nawet nie zapytali. Udało się przejść nawet pomiędzy wojskami do trybuny dla widzów, która stała k. Mauzoleum Lenina, zrobiłem kilka fotek, ale na trybunę bez biletu nie wpuścili. Po chwili kręcenia się i robienia zdjęć wypatrzył mnie jeden z ochroniarzy wojskowych i wyprowadził mnie z Placu Czerwonego. Obszedłem go naokoło, przy okazji podziwiając zabudowania
sąsiednich ulic. Wszystko jednak było pozamykane. Pozostał więć spacer ulicą Twerską w kierunku mieszkania. Do siebie dotarłem przed 1. Do obiadu była godzina czasu, więc postanowiłem, że szybko wypiję kawę i zakleję dętkę w tylnym kole roweru (jak przyszedł rower do pokoju, znowu zrobiła się dziura). Kiedy rozebrałem koło i próbowałem napompować dętkę, aby sprawdzić gdzie jest dziura, pękł wentyl. To był koniec tej dętki. Stwierdziłem, że szkoda na nią czasu i z torbu wyjąłem nową dętkę. I przyszła kolejna praca ? rozwiercenie otworu w feldze, ponieważ nowa dętka ma wentyl samochodowy, a stara miała tradycyjny rozmiar. Więc po obiedzie było najpierw rozwiercenie felgi, a dopiero później złożenie koła. Następnie znowu starciłem dużo czasu na wyregulowanie tylnej
przerzutki. Nie jestem fachowcem w tych sprawach, a i cierpliwości nie mam zbyt dużej. W końcu jednak udało się. Postanowiłem więc rowerem wybrać się na pocztę, aby wysłać kartki z Moskwy. Po dwóch tygodniach przerwy znowu na rowerze, jak fajnie. Przejechałem 3,72 km. Wieczór to już telefon od kolegi Sławka, wysłanie ostatnich e-maili i przerzucenie kolejnych zdjęć z aparatu na pamięć oraz wypranie ostatnich brudnych rzeczy, aby na drogę było wszystko czyste.

Zdjęcia z wyprawy w naszej galerii
Wyprawa rowerowa Pekin 2008
Wortal Rowerowe.net jest oficjalnym patronatem wyprawy.

Skomentuj
Prosze nie uzywaj wylgaryzmow i pisz na temat Nie pisz tylko po to zeby reklamowac swoja strone - i tak komentarz zostanie usuniety Aby dodac komentarz przepisz kod z obrazka Wszystkie komentarze sprzed dnia 09.10.2006 zostaly usuniete ze wzg na zmiane systemu komentarzy - przepraszamy
Nick:
E-mail
WWW
Temat:
Komentarz:
Kod z obrazka:*